zondag 15/05/2016 Climbing is Fun ! yeah right…

Afbeelding 018

Het was een ellendige nacht geweest : zowel sofie als ikzelf waren mottig vanochtend, beetje depressief ook, het lange wachten, het tentleven met als zijn conforten, nu al weken lang bij vriestemperaturen, het eentonige eten; het begint zijn fysieke en mentale sporen na te laten.
Zelf heb ik hooguit 3 a 4 uren geslapen door apneu.
Raar dat dit terug opduikt na zoveel weken op grote hoogte.
Bij sofie heerst vooral een koortsachtig gevoel. Het was dan ook met frisse tegenzin dat wij ons om 10u terug op gang trokken
om naar de voet ( 6600m) van de noordcol te klimmen.
We zijn het stillaan beu om voorturend op en af te moeten gaan om onze conditie en acclimatisatie op peil te houden.
Voordeel is wel dat we bepaalde onderdelen van de route zelfs bij slecht weer of snachts zonder problemen zullen kunnen afleggen?
Na een uurtje klimmen maakte de misselijkheid plaats voor een meer gelukkig gevoel.
Sofie en ik hadden de gletsjer en het zicht op de hele noordcol voor ons alleen. Niemand in de buurt smile-emoticon
Geweldig ! even dachten we eraan om door te klimmen….daarvoor zijn we per slot van rekening hier maar we weten dat we ons verstand er moeten bijhouden.
Deze namiddag kwam het zwaar gevoel terug, we zijn nu al weg van 25 maart en het gemis aan de familie knaagt sterk.
Terwijl we nu dichter dan ooit bij de beklimming staan en wij hierover zeer enthousiast zouden moeten zijn, hebben wij nu allebei nu zo iets van; “laat het nu maar zo snel mogelijk voorbij zijn”. Dat die verdomde chinezen nu maar eens snel werk maken van de top zodat wij er ook aan kunnen beginnen vooraleer we ziek zijn van het wachten.

paul

Afbeelding 008