dinsdag 24/05/2016 one more day,… at BC

Zondag 22 mei :

de ganse nacht sneeuwt het en zendt de snoeiharde wind sneeuwkristallen door de tent. Het enig niet bedekte lichaamsdeel – Mijn gezicht – wordt continu besprenkeld. Zeer bevorderlijk voor de nachtrust ? Mijn buitenboord schoenen blijken volledig ondergesneeuwd in de buitentent. Een mooi karwei om de dag mee te starten. Hoewel om 6u wakker, hebben wij telkens 2 ellendige uren voorbereiding nodig. S’avonds idem dito. Zeer moeilijk om uit te leggen hoe vermoeiend en moeilijk het is om op grote hoogte in een kleine tent je klaar te maken om op te staan of te gaan slapen. Ik vertrek uiteindelijk vanop 7700m zonder extra zuurstof. Op goed 100m van kamp 1 dien ik dat echter te bekopen. Op de Noordcol dienen wij zo’n 10m terug naar boven te klimmen. Terwijl ik af en toe tussen de wolken de tenten van kamp 1 kan zien is dat laatste kleine obstakel er teveel aan. Ik kan niet anders dan mij neerleggen. Ik drink mijn laatste water op en zuig 2 performance energiegels op. Na enkele minuten begint dat wat effect te hebben. Ik kruip moeizaam recht en beklim deze stulp alsof het de Eifeltoren zelf is. Kamp 1 is quasi onherkenbaar onder 1m verse sneeuw. Neema had inmiddels onze tenten wat uitgegraven en kookte sneeuw tot drinkwater. Sofie was slimmer geweest. Toen ze besefte nog ‘slap op de benen te staan’ daalde ze verder met zuurstof af.
Restte ons nog de mooie steile maar met verse sneeuw gevaarlijke afdaling van de Noordcol …en tegen
14u30 kwamen wij in de relatief veilige omgeving van ons abc terecht. Onze keukenhulp had ons eerder verrast door ons tegemoet te komen met Cola aan crampon point ! Zelden heeft een drank mij zo beroerd.
Maandag 23 mei : van abc naar basiskamp, een afdaling over 21 km en 1500 hoogtemeters waarvan 1100 gelukkig naar beneden.

Dinsdag 24 mei :

het is bijna gedaan om in de vrieskou in tenten te slapen. Vannacht onze 40ste nacht bij -4 in basiskamp, -10 in abc, -18 in kamp 1, -22 in kamp 2 etc…..
De gevolgen van grote hoogte bij alle klimmers maar in verschillende gradaties : hoestbuien, keelpijn, aften, verbrandde tong, gebarsten en gezwollen lippen, brand- en vrieswonden rond de mond, tintelingen in vingertoppen en tenen, misselijkheid, loomheid …
Buiten de aften lijd ik aan al het bovenstaande. Sofie blijft enkel bespaard van de lipproblemen. Over enkele dagen is dat allemaal vergeten en vergeven maar het moge duidelijk wezen : de woonplaats voor de goden volgens de Tibetanen en Nepalezen met name de Himalaya, laten wel korte bezoekjes toe maar het is geen plaats voor mensen.
Paul.

 

BEEN THERE DONE THAT

IMG_1339

Gedenkplaats Pascal Debrouwer

Afbeelding 049

Celebration Cake at BC

Afbeelding 043