zondag 15/05/2016 Climbing is Fun ! yeah right…

Afbeelding 018

Het was een ellendige nacht geweest : zowel sofie als ikzelf waren mottig vanochtend, beetje depressief ook, het lange wachten, het tentleven met als zijn conforten, nu al weken lang bij vriestemperaturen, het eentonige eten; het begint zijn fysieke en mentale sporen na te laten.
Zelf heb ik hooguit 3 a 4 uren geslapen door apneu.
Raar dat dit terug opduikt na zoveel weken op grote hoogte.
Bij sofie heerst vooral een koortsachtig gevoel. Het was dan ook met frisse tegenzin dat wij ons om 10u terug op gang trokken
om naar de voet ( 6600m) van de noordcol te klimmen.
We zijn het stillaan beu om voorturend op en af te moeten gaan om onze conditie en acclimatisatie op peil te houden.
Voordeel is wel dat we bepaalde onderdelen van de route zelfs bij slecht weer of snachts zonder problemen zullen kunnen afleggen?
Na een uurtje klimmen maakte de misselijkheid plaats voor een meer gelukkig gevoel.
Sofie en ik hadden de gletsjer en het zicht op de hele noordcol voor ons alleen. Niemand in de buurt smile-emoticon
Geweldig ! even dachten we eraan om door te klimmen….daarvoor zijn we per slot van rekening hier maar we weten dat we ons verstand er moeten bijhouden.
Deze namiddag kwam het zwaar gevoel terug, we zijn nu al weg van 25 maart en het gemis aan de familie knaagt sterk.
Terwijl we nu dichter dan ooit bij de beklimming staan en wij hierover zeer enthousiast zouden moeten zijn, hebben wij nu allebei nu zo iets van; “laat het nu maar zo snel mogelijk voorbij zijn”. Dat die verdomde chinezen nu maar eens snel werk maken van de top zodat wij er ook aan kunnen beginnen vooraleer we ziek zijn van het wachten.

paul

Afbeelding 008

zaterdag 14/05/2016 another day at the office

Sofie:
zaterdag 14 mei : Een welverdiende rustdag op 6325m hoogte met een heerlijke zonnetje en bijna geen wind, heerlijk na een koude nacht van -10°c in de tent.
We brachten de dag al lezend door of ik hield me in de voormiddag bezig met het herinstalleren van de keuken samen met de sherpa’s: geulen kappend, blokken sleurend en puzzelen om zitbanken te maken. Op de foto’s zie je ABC vanuit de tent, zicht op Everest en NorthCol, zicht op onze eettent met de persoonlijke slaaptentjes en de (vernieuwde) keuken.
Morgen gaan we onze benen strekken tot de wand van de North Col waar we nog eens kunnen klimmen om te acclimatiseren want de topdag komt toch wil dichterbij.
Als alles volgens plan zou verlopen, zien de dagen er als volgt uit
15 mei : acclimatisatie
16 mei : rustdag
17 mei : C1, 7050m
18 mei : C2, 7700m
19 mei : C3, 8300m
20 mei : summit day
Momenteel heerst er nog geen stress maar vanaf morgen zal dat beestje wel langzaam tot leven komen waarin al het materiaal uitgekozen moet worden voor de top en alles nog eens besproken wordt hoe de komende klimdagen zullen verlopen, maw het wordt spannend smile-emoticon

IMG_1022

 

IMG_1029 (3)

Paul:
ABC; terwijl sofie de keuken hielp vernieuwen, heb ik no way down” verslonden. Het relaas van het drama dat zich op 1/8/2008 op de flanken van de K2 afspeelde waarbij 11 klimmers de dood vonden. Ik herinner mij zeer goed dat ik die dag de website van de Nederlandse expeditie op de voet volgde. Het was de eerste keer dat je bij wijze van spreken ‘live’ kon volgen wat er op de berg gebeurde. Gezien ik 2 jaar geleden een dag aan de voet van de K2 heb doorgebracht, kon ik nu het relaas een stuk beter volgen. Wel niet meteen de ideale literatuur als je zelf binnen enkele dagen de ‘deadzone’ gaat betreden maar wel nog eens een confrontatie met je eigen drijfveren en vooral een affirmatie van onze beslistheid om hier niet te eindigen op een ‘memorial plate’. Dat is het niet waard. Het echte noodlot heb je natuurlijk niet in de hand maar veel van die risico’s kan je toch vermijden.
Inmiddels heeft Jelle Veyt, onze Belgische confrater aan de zuidkant van de Everest de top gisteren bereikt.
Een dikke proficiat !! Hij is nog wel van plan de beklimming over te doen maar dan zonder zuurstof.
Hier aan de noordkant hopen wij dat de chinezen 19 mei toppen zodat wij vrijdag 20 mei onze kans krijgen.

IMG_1031

 

IMG_1032 (4)

 

IMG_1033

 

donderdag 12/05/2016 … let the Games begin…

Morgen is het zover, eindelijk vertrekken we terug richting abc. Het is zo lang geleden dat ik die molshoop nog eens van dichtbij mocht zien en er mn voeten op kon zetten. Als er een teleurstelling is aan deze expeditie, dan is het dat ik zo weinig tijd effectief op de berg heb doorgebracht. Dat komt omdat we vroeger plande om te toppen en dit is door de organisatie van de chinezen in het water is gevallen. Ik had meer actie verwacht en dus sta ik nu te popelen om eindelijk weer eens de crampons in de sneeuw te mogen rammen ?. Morgen loop ik een hele dag met een glimlach op mijn gezicht want we mogen afmaken waar we voor gekomen zijn, the big E beklimmen. Gaat het eindelijk gebeuren? De ijle lucht inademen die zo koud is dat hij in je longen snijdt, de slapeloze nachten in de hoogtekampen, het kraken van de seracs, je vingertoppen die gevoel verliezen door de ijzige wind, de zon die glinstert op de sneeuw, ik verlang ernaar om het te mogen beleven totdat ik de zon mag zien opkomen na een lange koude nacht zodat ik weet dat top nabij is… Morgen zitten we aan de voet van deze reus wachtend op het weervenster dat het allemaal mogelijk maakt ! Ik ben benieuwd ?

Sofie

************

Donderdag 12 mei : laatste dag in basiskamp tot nader order …
Een laatste training (2-tal uurtjes tot zijtop van 5630m), een laatste scheer- en poetsbeurt en dan komaf maken met de hier nog resterende lectuur : Spion in Tibet van Sydney Wignall en The Living Goddess van Isabel Tree. Van beide boeken word je niet vrolijker over de Chinese rol in Tibet en Nepal.
Deze expeditie is spijtig genoeg een les over de arrogantie en hypocrisie van de Chinezen in dit gebied maar daarover later meer.

Vandaag was de eerste echt zonnige dag. Een gunstig voorteken voor ons vertrek morgen ? De laatste dagen is het alvast wat warmer in het basiskamp. S’morgens is niet langer alles bevroren in de tent. Vanochtend was het bv -1 graad in de tent wat goed te doen valt. Vooral ambetant vind ik de bevriezing van de uitwasemingen op de randen van de slaapzak. Zeer aangenaam telkens je je hoofd draait ?
Maar morgen begint het serieuze werk. De komende 10 dagen is het erop of eronder.

Paul

11/05/2016 update from Paul

Woensdag 11 mei, basiskamp:
Sofie en ik zijn hopelijk voor de laatste keer als training het pad richting tussentijds kamp op en af gelopen. Overmorgen hopen wij dit pad een laatste keer helemaal tot het vooruitgeschoven basiskamp te volgen om daar het juiste moment voor een toppoging af te wachten. Momenteel gokken wij op 20 mei. Zoals je ziet, schuift het steeds op.
Wij verkeren echter voorlopig beiden in goede gezondheid (hoewel wij altijd gevoel van slappe benen lijken te hebben) en dat is het belangrijkste. Deze namiddag kregen wij de gebruikelijke sneeuwbuien over ons evenals het – al bijna even gebruikelijke – slechte nieuws van 1 of ander overlijden bij een van de 8000m beklimmingen. Nu weer 2 sherpa die in kamp 2 van de Makalu – waar onze vriend Jean-Luc Fohal klimt – stomweg in hun tent gestikt zijn. De tent bleek niet verlucht. Ook in ons basiskamp zou een Chinees bezweken zijn maar dat is niet bevestigd. Zijn groep was hier voor een andere beklimming. Ze zijn gisterenavond reeds huiswaarts gekeerd. Beter nieuws van 2 Tsjechen die op de Zuidkant van de Everest op een niet-klassieke route uit een lawine zijn gered. Paul

woensdag 11/05/2016 Stilte voor de storm…

Stilte voor de storm!
als je alle expedities wat volgt valt het je onmiddellijk op… er heerst radiostilte. Alle klimmers hebben hun acclimatisatieronde erop zitten, sommigen zoals gepland, anderen met moeite, nog anderen moeten afhaken…
In tegenstelling tot andere (normale) jaren wordt het eerste korte en koudere window niet benut, of er zou vandaag en morgen nog getopt moeten worden.Iedereen spreekt van een stabieler window vanaf 19 mei. Zo ook Paul en Sofie. Hoe graag ook dat ze BC zouden verlaten om hun klim te starten, de condities en logistieke voorbereidingen lieten het niet toe. Reeds 10 dagen zijn verstreken in BC, 5200 meter. 10 dagen trachten ze de balans te vinden tussen wat gedoseerde inspanningen en rusten.
Maar het doel blijft overeind en nog steeds haalbaar. (is een understatement!)
Een dezer dagen vertrekken Paul en Sofie naar ABC en dan is het wachten op dat groen licht! smile-emoticon
Hoogste groet! Y
Fotos uit de oude doos: Belgian Everest Climb 2007,

Slide15

Slide18

Slide23

maandag 9/05/2016: another day at the office

Nog maar eens een dag in het basiskamp. En van de speculatie over data van gisteren blijft er niet veel meer over. De Chinezen blijken nog niet voorbij kamp 3 geraakt te zijn en zijn aan rust toe. Wij mogen niet-voor hen gaan … En ze gaan het eerste ‘venster’ om de top te halen, ongetwijfeld missen. Volgens de weersvoorspellingen ziet het er dan weer niet goed uit tot 20 mei… Ik ga een trauma overhouden aan Chinezen en 8000m toppen.
Ochtend’training’ afgewerkt in de sneeuw. In de namiddag lectuur voor mij en poker voor Sofie. Verder tijd gehad om vingerhandschoenen terug te naaien. Die zien af van de trainingen hier. Vanavond zijn wij genodigd in de Dome van de Russen voor een party. Gezien wij toch moeten meeluisteren, zullen wij maar eens langsgaan. paul

13178035_1732570043650373_1878238925220398232_n

zondag 8/05/2016 en toen was er terug nieuws…

Zaterdag 7 mei : basiskamp
Deze voormiddag is Sofie een 2-tal uren gaan trailrunnen op het traject naar intermediate camp. Ikzelf wandelde er een 3-tal uren over. Wij Zitten nu al terug een week ‘vast’ in basiskamp. ‘T zou nog wel een tijdje knn duren vooraleer we terug verder naar boven knn gaan. Voorrang voor de chinezen … En niet zo schitterende weersvoorspellingen. Geduldig zijn en toch proberen in conditie te blijven is de boodschap ! Niet iedereen kan dat aan. Bij 1 van de andere expedities sloegen de stoppen van een Australiër door. Hij is nu naar Shigatse op een dagreis van hier gebracht om te recupereren. Nogal wat dlnrs aan de duurdere expedities doen hetzelfde en zijn voor enkele dagen aan het genieten van warme hotelkamers met bed, douche en tv. Ook de sherpa’s van de Chinese expeditie doen dit. Feit is dat leven bij constante vriestemperaturen op winderige hellingen en vlaktes in tenten zijn sporen nalaat maar dat hoort en nu eenmaal bij …

Onze excuses voor het feit dat er de voorbije week problemen zijn om foto’s door te sturen. Zal waarschijnlijk niet meer lukken vooraleer wij terug in hogere kampen zijn. Een beetje paradoxaal.

Zondag 8 mei : basiskamp
Een bizarre rustdag waarin wij constant konden wisselen tussen t-shirt en donsjas op het ritme van . opklaringen en winderige sneeuwbuien. De goesting om te gaan ‘trainen’ was dan ook navenant : nihil. Gezien bizar was het een perfecte dag om in 1 ruk ‘revival’ van Stephen King door te lezen terwijl Sofie zich verder bekwaamde in het pokeren tegen onze hoofdsherpa.

HET nieuws van de dag : wij zouden dinsdag of woensdag terug hogerop trekken als de weersvoorspellingen de komende dagen tenminste geen roet in het eten gooien. Doel 15 of 16 mei de top halen. Maar dit is allemaal speculatief. Het nieuws is gewoon dat er überhaupt data zijn gevallen.
Paul

woensdag 4/05/2016: Sofie vanuit BC

Ik lig in mijn tent na de middaglunch, de zon is verdwenen, de wind speelt met de tent en straks koelt het af, gaat het lichtjes sneeuwen. De dagen in basecamp zijn bijna elke keer hetzelfde. Hoe raar het ook klinkt, het is moeilijk je te ontspannen. Zoveel vragen en onzekerheden. Hoelang moeten we nog wachten, duurt dit te lang, dan verliezen we onze acclimatisatie. De beslissing ligt niet in onze handen. Het Chinees team dat instaat voor het plaatsen van de vaste touwen op de noordelijke route, zal een meeting houden 8 mei. Daar wordt beslist wie wanneer mag klimmen en dan is er nog het weer. Wanneer valt het beste venster dat ons een kans geeft op de top? Maanden van voorbereiding, training en organisatie gingen voorbij, weken van reizen, dagen van klimmen en nu, dagen van wachten. Geduld is zeer belangrijk, het aanvaarden van alle externe factoren waar je geen grip op hebt, en terzelfder tijd, klaar staan, mentaal en fysiek. Mijn lichaam rust geven en weer op kracht laten komen. Dit is expeditieklimmen; telkens weer de juiste balans vinden en klaar zijn om er voor te gaan, voor de laatste uitputtingsslag… Elke dag zie ik je staan, imposant en indrukwekkend. Ik verlang om op je flanken te klimmen en te ontdekken hoe het is om zo hoog op de wereld te staan. Nog enkele dagen geduld misschien enkele weken en dan is het zover. Ik neem al mijn ervaring mee, al mijn wilskracht, alle steun, alle liefde tot de hoogste top en terug. ☺️ wat heb ik geluk met een lieve man naast mijn zijde, mijn ouders en al mijn vrienden die me steunen! Dit is leven, dit is ontdekken en leren, genieten, geven en nemen. Sofie,

dinsdag 3/05/2016 Update vanuit BC

Zondag 1 mei ; terug naar basiskamp ondanks de dag  van de arbeid hebben wij niet stil gezeten. Rond 8u45 in de poedersneeuw vertrokken aan een lange afdaling over zeer oneven gletsjerterrein. Wij kunnen jullie meegeven dat wij het huis van de Yeti gelokaliseerd hebben maar zelf gaf hij niet thuis zodat – nog maar eens – elk bewijs ontbreekt. Wij zullen de beelden van de ijsgrot door specialisten laten analyseren ?Na 7 uren inclusief een korte lunchpauze kwam het basiskamp eindelijk terug in het zicht. Ondertussen had de sneeuw plaats gemaakt voor lichte zonneschijn.

Hoewel koud is het hier toch een stuk aangenamer dan hoger op. Onze lichamen voelen zich al meteen beter. Het blijft ons toch verbazen hoe een dikke week boven 6000m je lichaam aantast. De komende 3 dagen wordt er veel sneeuw verwacht … De rust zal ons goed doen.

Maandag 2 mei : basiskamp

Eerste rustdag begon verrassend met goed weer. Profiterend van de zon, hebben Sofie en ik onze was gedaan en een hoognodige ‘douche’ genomen. Tegen de middag stonden mijn onderbroeken recht …ondanks de zon vroor het dus blijkbaar nog, komende van -22 graden op de Noordcol 2 dagen eerder voelde het echter als aangenaam warm aan.

Na de lunch trokken wij ons in de tent. Na het doorgronden van de eerste Afghaanse oorlog, probeer ik nu het raadsel van de Chen Kumari, de levende Nepalese godin en haar leven op Durbar Square in Kathmandu een beetje te begrijpen. Ver ben ik vandaag niet geraakt. Ik heb er een serieuze siësta op zitten. Sofie werd daarentegen wakker gehouden door Stephen King.

Dinsdag 3 mei : basiskamp

Tweede rustdag begon eveneens met goed weer waarbij ik ervan profiteerde om een zijvallei een beetje te verkennen door de bevroren  rivier ervan te bestijgen. Een klein beetje spannend. Een aantal leuke rotspartijen dienden zich aan maar bij nadere inspectie blijken ze door de grote erosie veel te gevaarlijk. Bovendien met al ons klimmateriaal in het vooruitgeschoven basiskamp of kamp 1 kunnen wij hier niets beginnen. De korte trek maakte mij ook wel duidelijk dat recuperatie nodig is. Ik voel mij nog steeds leeg. Sofie is deze keer ook niet meegegaan owv dezelfde gevoelens en bovendien last van diarree.

Terwijl het deze namiddag behoorlijk sneeuwde en Sofie zich over de keuken ontfermde (ik ben nu in blijde verwachting van kip op grootmoeders wijze) heb ik voor het eerst in jaren een Humo van  a tot z gelezen. Ik ben weer helemaal mee met het Vlaamse Tv-gebeuren. Erg nuttig hier ?

Nb : na deze expe opent in Bertem ‘comme chez Sofie’ met typisch Belgische gerechten. Klanten uit India en Tibet nu al gegarandeerd.

Paul